غمم در نهانخانه دل نشیند

زندگی تکرار واهمه هایی است که دیری نپاید که مسخره به نظر خواهند رسید. منتها شما نمیدانید که از کدام پرتگاه پرت خواهید شد

نمیتونم با کیبوردی که کلا انگلیسی هست حرفهای دلمو بزنم. باید کیبورد فارسی باشه حتما

سر صبحی از کوچمون که پیچیدم تو خیابون ی ماشین همینجوری اومد تو خیابون نزدیک بود بزنمش. بعد ۵۰۰ متر اونورتر رفتم بپیچم تو خیابون اصلی یهو همزمان ی خانمه رفت از خیابونه رد بشه و نزدیک بود اونم زیر بگیرم. یعنی عین سگ ترسیده بودم که سالم نرسم سر کار

باز هم تولدم است و باز هم غم عمر

باور کن حالمان خوب است!

البته در مورد اینکه شنونده عاقل باید باشه یا نه بعدا صحبت میکنیم. مثلا اگه شنونده عاقل نباشه چیکار میشه کرد؟ هیچ! مثلا گوینده دروغگو هست چیکار کردیم که حالا بکنیم

با خودم درگیرم! موضوع ندارم

نمیتونم حرفها و درد و دلهامو جایی بیان کنم. شدن حرفهایی تکراری برای خودم و اما رنجهایی که گوشه گوشه ذهنم رو درگیر خودشون کردن. واقعا از تاب و توانم فراتر رفته و مجبورم که ظرفیت تاب و توانم رو جابجا کنم.

ما را به سخت جانی خود این گمان نبود

همیشه آنجور نیست که شما میخواهید. گاهی اوقات باید با اینکه زندگی همینی که هست بسازید و ناامیدانه ناامید نباشید و تلاش کنید. باید بتوانید به دشمنان و مخالفانتان هم ثابت کنید که آدم قابل تحسینی هستید.

که زنده هستیم خودش ی شانس بحساب میاد. خیلی توقعی نمیشه داشت واقعا

توان ندارم. کار زیاد میکنم اما ایام به سختی میگذره و کار با سرعت بسیار پایینی پیش میره! نمیدونم چی کنم؟